Valla öyle kelli ferli kahramanlarım olmadı hiç. En çok gariplerden seçtim yahut yakama onların elleri yapıştı. Ebu Zer'den tut da, Çöllo dedeme kadar her biri ayrı bir garip idi. Hatta Neşet Ertaş kahramanım oldu, o da tuttu türkülerini havalandırırken Garip mahlasını aldı.
Efendim, bir Yahudi kurnazlığıdır. Dinine diyanetine düşkün Türklere, dini diyaneti ahirete erteleyenler bir kısa mesel anlatırlar: Kardeşim, benim adım da Sâmi ama seninki gibi uzun değil, kısaca Sami, derler.
Yani ki; Sami ile Sâmi arasında epey fark vardır ama Samiciler bunu bilmezler. Ha! Bir de kahramalarım arasına Sami adlı bir ağabeyim katıldı ki, Tüyap Kitap fuarını tavaf ettikten sonra tam da yazar taşlama aracı olan ücretsiz serviste tanıştım onunla.
Sıradan insanların o derin yanları her zaman heyecanlandırmıştır beni. "Ben hiçbir şey bilmem!" der gibi dururlar ama sizin aklınızı dörde, hafızanızı sekize katlayacak kadar derin ve mütevzıdırlar ya hani... Sami Gül de öyle işte. Asım, işte bir kitap kurdu, dediğinde açıkçası pek etkilemedi beni bu tanıştırma. Zira, çok kitap okuduğu zannedilen çocuklar da kitap kurdu diye sınıf panosunda gösterilirler. Ama Sami abiyle yazar taşlama aracına oturduğumuzda yolun bitmesini istemedim açıkçası.
Nuri Pakdil'den modern menkıbeler, Atasoy Abinin güzelim mizahi izlenimleri, İsmet Özel ve İstiklal marşı Derneği yöneticilerinin seçkinci dili hakkında kimselerin bilmedikleri... Yazar ve şair taifesinden vekil olmuş nice ağabeyimizin evveliyatları... Her biri bir kitaba konu olacak anlatılan anılar; bilim tarihi profesörlerini çatlatacak envanter bilgileri, bir orta mektep kaçkını talebenin anlayacağı ve hoşuna gidecek şekilde çıkıyordu Sami ağabeyin ağzından.
O, konuştu ben sustum. Zira,"Kirli mülkiyetin zebanisi olan bay yazar-imam" olmak vardı cümlenin sonunda.
En güzeli ne biliyor musunuz?
Sami ağabey, Adana'dan sırf kitap fuarı için gelmiş bir "bal üreticisi". Mecaz yapmıyorum vallahi! O, arıları sağan adam. Bal alıyor bal satıyor. Ve biliyorum ki, ona da dediğim gibi; Nesli tükenmek üzere.
