Ramazan; vuslatı mutluluk veren, çok uzaklardan gelen, özlenen, beklenen bir dost gibi bizim için. Şairin de müjdelediği gibi nihayet bu beklenen dost tüm güzelliğiyle, zarafetiyle, letafetiyle geldi ve bizlere bir an olsun üzüntülerimizi unutturdu. Teravihleriyle, mukabeleleriyle, oruçlarıyla bizi yeniden kendi ikliminin koyu ve serin gölgelikli ağaçları altına çekti. Bir müddet bu gölgeliklerde soluklanacağız. Çölde bir vaha, gurbette bir dost, yolumuzu tam da kaybetmişken bir rehber bulmuş gibiyiz şimdi. Biraz daha rahatladık ve durgunlaştık. Bir sekinet hali çöktü üzerimize. Zaman başka bir zaman; öyle ki bu müstesnâ zaman dilimiyle mekân daha farklı manalar kazanıyor, kelâm ondan bahsettikçe güzelleşiyor ve tesiri artıyor. Hamdü senâlar olsun.
