Takvayı ve muttaki olmayı uzaklarda arama

Hüseyin K. Ece’nin “Takva Bilinci” adlı eseri, takvaya ve takvalı olmaya yönelik enine boyuna pek çok hususu bizlere açıklıyor, okuyucuyu başladığı haliyle bitirdiği halinden farklı kılıyor..

Takvayı ve muttaki olmayı uzaklarda arama

 

İman edenlerin kuşanmaları, üzerlerinden hiçbir vakit eksik etmemeleri, eksikliğini en büyük kayıp olarak görmeleri gereken konu ve kavramlardan birisi de takvadır; başka bir tabirle, muttaki olmaktır. Bütün zamanların kurtuluş reçetesi olmayı hak eden takva, zamanımızda da önemini ve gereğini koruyor. Vahiyden ve Rasulullah’tan yüzyıllar boyu uzak kalmışlığımızın resmi odur ki; takva sancağını yere düşürmemiz demek, mevta haline bürünmemiz demektir. Ondan ötürü, takva üzerinde durmak, kafa yormak, dirsek çürütmek ve onunla amel büyütmek bizlerin/müminlerin ödevidir. Takvayı bize, Kerim Kitabımız ve biricik öğreticimiz/önderimiz/rehberimiz Rasul ve Nebi Muhammed (aleyhisselatu vesselam) öğretmiştir. Şu halde, her ikisine de kulak vermek ve gösterdikleri takva yoluna can atmak durumundayız.

Düşün-Denge Yayınları’nın “Bilinç Serisi” olarak sunduğu mühim kitaplardan biridir Takva Bilinci. Hüseyin Kerim Ece büyüğümüz, kavramlardan bir kavram, eylemlerden bir eylem olan takvayı, bu hacimli eserinde bize tanıtmaya, sevdirmeye çalışmış. Konu zaten sevilmeye müsait; bir de sevimli bir Müslümanın kaleminden süzülüp gelince, işte bu birliktelik karşısında can-ı gönülden okuma seferberliği gülümseyiverir dört koldan.

Takvaya ve takvalı olmaya yönelik enine boyuna pek çok hususu bizlere öğreten çalışma, okuyucuyu başladığı haliyle bitirdiği halinden farklı kılıyor. Aynı zamanda İslam’ın Temel Kavramları isimli ansiklopedik kavramlar çalışmasının da sahibi olan yazarımız, takva kavramında olduğu gibi diğer tüm kavramları da böylesi özel çalışmalara konu edinse ne güzel olur. Ki, Cihad Bilinci eseri bunlardan biridir Takva Bilinci’nden sonra gelen.Hüseyin Kerim Ece, Takva Bilinci

Takva yolcularının en tartışmasız azığı Kur’an-ı Kerim

Eserinde, öncelikle bizimle takvayı tanıştırma yoluna gitmiş yazarımız. Kur’an gelmeden önce, Arapçada takva kelimesinin, insan ve hayvan gibi bir canlı varlığın kendini, dışarıdan gelebilecek bir zarara karşı savunması anlamına geldiğini, çok ibadet etme anlamında “zühd” olmadığı gibi, pek dinî bir anlam da taşımadığını ifade ediyor. Ancak Kur’an’ın, bütün diğer kavramlar gibi, “takva” kavramının da sözlük anlamını temel alarak ve öz manasını koruyarak onu daha da zenginleştirdiğini, ona yepyeni bir anlam kazandırdığını belirtiyor. Buna göre takvanın, maddi bir tehlikeden değil, manevi azaptan, insanı bu azaba sürükleyecek kötü işlerden korunmak demek olduğunun altını çizdikten sonra; kelimenin, zamanla daha manevi bir anlam kazanarak “temiz bir dindarlık” manasını taşıdığını bildiriyor.

Sayfalar arasında dikkatli dikkatli yürürken takva adına ne varsa önümüze, gönlümüze serildiğini görüyoruz. Takvanın, kuvvetli bir korumaya girmek, gelebilecek bir zararı, görülebilecek bir tehlikeyi, duyulabilecek bir acıyı, güçlü bir korumaya girerek önlemek demek olduğunu kavrıyoruz. Bu anlamda kul için en kuvvetli ve en emniyetli koruma, Rahman ve Rahim olan Allah (cc)’ın korumasıdır, diyoruz.

Kur’an’da takvanın, bazen iman, tevbe, korku, itaat, günah işlemeyi terk etmek, ihlâs gibi ibadetler olarak geçtiğini okuyunca, onu daha önce pek de bilmediğimizi anlıyoruz. Kur’an’ın takvayı genel olarak; şirkin her çeşidinden yüz çevirmek, İslam’a girdikten sonra büyük ve küçük günahlardan kaçınmak, kalbi, Allah’ı zikretmekten alıkoyacak her türlü meşguliyetten arındırmak, hayatın tümünü Allah için yaşamak gibi farklı anlamlarda sunduğunu kavrıyoruz.

Kur’an’ın anlattığı takva olayı, basit bir savunma, sıradan bir korku, kolay bir nefis koruması değil, iman ve amelle desteklenen bir aksiyon şeklinde, bizzat iman edip Allah’a teslim olmak, imanın gereklerine bilinçli bir korku ve titizlikle uymak, Allah’a karşı mesuliyet bilinci taşımak anlamındadır. Bunu, Kur’an’la içli-dışlı olanlar yakinen fark edeceklerdir. Aslında Takva Bilinci kitabı, burada değerini ve önemini daha bir hissettiriyor okuyucuya. Takva yolcularının en tartışmasız azığının Kur’an-ı Kerim olduğu bir kez daha anlaşılmış olunuyor.

Takva nedir?

İttika eden anlamına gelen “muttaki”, bir anlamda Allah’ı birleyen mümin veya Müslüman demektir. Böyle bir kimse, Allah’a teslim olarak O’ndan çekinmekte, O’nun razı olacağı şeylerden sadece O’na teslim olduğu için uzak durmakta; böylece gazabın tehlikesinden rızanın güvenine sığınmaktadır.

Hüseyin Kerim Ece, eserinde İslam’ın, öncelikli olarak tevazu ile Allah (cc)’a mutlak teslimiyetin üzerinde durduğunu yer yer ifade ederek bu gerçeğin gözden kaçmamasını istiyor. Müslüman, kendini Allah’a teslim eden, aklını ve iradesini O’na bırakan demektir. Takvanın temel niteliği ve birinci şartı, tam ve arzulu bir nefis teslimiyetidir. Alçak gönüllülük, sabır, korku ile titreme, gösterişten kaçma gibi Müslümanın belli başlı özellikleri, cahiliyye putperestlerinin de, cahiliyye dinlerine inananların da yapacağı işlerden değildi. Çünkü onlar, Allah’a değil, kendi hevalarına ya da atalarının yoluna itaat ederler. Böylece puta tapıcılarla Allah’a gönülden boyun eğenlerin bariz farkları ortaya çıkmış oluyor.

Hüseyin Kerim EceTakva, sıradan bir korku olmamakla beraber, başlangıç yönünden içerisinde korku hissini de barındırma niteliği taşır. Aradaki ince çizginin mahiyetini bellemek gerek.

Esere iyiden iyiye yoğunlaştığımızda âlimlerin, takvanın temelinde; öncelikle şirkten korunmak, sonra kötülüklerden uzaklaşmak ve daha sonra şüpheli işlerden sakınmak olduğunu söylediklerini öğreniyoruz. Sözgelimi takvayı, “Allah’ın emrettiklerini tutmak, yasaklarından kaçınmak” diye tarif edenler olduğu gibi, “yapılması günah olanı yapmaktan, terk edilmesi günah olanı terk etmekten çekinmek, Allah’ın cezalandırmasından korkarak O’nun verdiği bir nur ile O’na itaat etmek, Allah’ın dışındakileri Allah’a tercih etmemek” şeklinde tanımlayanların da olduğunu görüyoruz eser boyunca.

Ve Saadet Asrı’ndan akıllara kazınacak bir örnek vererek zihnimizi renklendirelim müsaadenizle: Ebu Hureyre (r.a)’a, “Takva nedir?” diye sorulur. O da sorana şu cevabı verir: “Sen hiç dikenli yolda yürüdün mü?” Soran kişi de: “Evet” cevabını verir. “Peki, o zaman ne yaptın?” diye tekrar sorar Ebu Hureyre. Soruyu soran: “Dikenlerden sakındım, onlara karşı korundum” deyince Ebu Hureyre, “O zaman” der, “işte takva budur!” Allah’ın Rasulü’nün terbiyesinden geçen bir insandan beklenir ancak bu denli özlü anlatım. Çünkü o insanların, özü vahiy, sözü vahiy, gözü vahiydi.

Tarihin hiçbir dönemi muttaki kullar olmadan geçmemiştir

Okuyucuyu -caiz bir tabirle- adeta takva denizinde yüzdüren yazar, sözlerinin bir yerinde “kulun kendisi ile korktuğu ve çekindiği şey arasına bir engel koyması ve onunla kendini korumaya almasıdır” der takva için. Kulun Rabbinden ittika etmesi (korkup-çekinmesi), kendisi ile Rabbinin kızması, azabı ve cezalandırması arasına korkmayı koyması; böylece kendini sakındırmasıdır. Bu da ancak, O’na itaat etmekle, O’nun yasaklarından kaçınmakla olur. Öğrendikçe öğreniyoruz ve gitgide hayretimiz artıyor takvaya dair. Bu çalışmanın anlattığı/ sunduğu takva ile genelgeçer bilinen takva arasında sıradağlar boyu fark olduğunu çözümlüyoruz.

Başka öğrendiğimiz şey de, takvanın, insanın kendiyle azap arasına ibadet kalkanını koyarak kendini ilahî azaptan koruması olduğudur.

Okudukça sevdiğimiz ve daha önce böyle bilmediğimiz takvanın temelinin, kişinin neden, nelerden çekilmesi gerektiğini bilmesi ve ondan, onlardan sakınması olduğunu kalın harflerle yüreğimize işliyoruz. Tabi bunun da, marifetle olduğu/olacağı gerçeğini es geçmiyoruz. Marifet ki, kulun Allah (cc)’a ait olanla O’nun karşısında kendisinin bulunduğu yeri bilmesi, bu gerçeği anlaması, bunun şuurunda olması demektir. Şu halde takva temelini atmış oluyoruz yavaş yavaş, içten içe ve bile isteye…

Tarihin hiçbir dönemi muttaki kullar olmadan geçmemiştir. Takvayı ve muttaki olmayı uzaklarda, esrarlı şahıslarda aramanın gereği ve bir manası yoktur. Kim ki Kerim Kitab’a hakkıyla yönelmiş, O’nu kılavuz edinmiş ve Allah’ın Rasulü Muhammed (aleyhisselatu vesselam)’ı önder/rehber olarak kabul görmüş ve yolunda yürümeye azmetmiş; işte odur takva sahibi, odur muttaki... Zaten “takva sahibi” diye numune olarak gösterilen şahsiyetler de, bu iki baş tacı kaynak haricinden yola çıkmamışlardır, çıkamamışlardır ve çıkamazlar da. Başka alternatifi yoktur takva yolunun.

Takva Bilinci eseriyle Hüseyin Kerim Ece üstadımız, bizlere daha nice güzel noktalar sunuyor takva desenli. Bu çalışma, yaşarken tanıştığımız veya tanışacağımız en güzel ve kıymetli tanışıklığı hediye ediyor bize.

Bizlere düşen, hayatın tam orta yerine takva terazisini oturtmak ve muttaki mümin kullar olarak ömrümüzü hayırla ve şerefle hîtame erdirmek olmalıdır.

 

Fatih Pala yazdı

Güncelleme Tarihi: 19 Mayıs 2016, 15:57
banner25
YORUM EKLE

banner19

banner13