İki müzisyenin, hele ki bu müzisyenler virtüözse ve çaldıkları müzik aletlerine aşkla bağlılarsa, bir araya gelmesi özel bir kimyasal uyumu gerektirir. Kimyasal ya da daha doğru bir tabirle simyasal uyum. Gerçekten de bu tarz birliktelikler kimyadan çok simyayı anımsatır insana. İşin içinde matematikten ve bir takım formüllerden çok inanç ve büyü vardır. Farklı doğaları olan iki müzik aletinin ve farklı duyuşları olan iki müzisyenin dengeli ve alçakgönüllü birlikteliğinde ortaya çıkan şey ancak büyüyle açıklanabilir. Burada kimya değil simya konuşur. Eşyanın doğasını değiştirmek ve tasavvuftaki karşılığıyla eşyanın seyr-i sülukunu keşfetmek için eşyayı yoklamaktır simya. İnsanı, insan-ı kamile taşıyan yolun bir benzerini eşya için keşfetmeye çalışmaktır. İki müzisyenin simyayla birleşmesi sonucunda ise karışıp birbiri içinde eriyen elementlerden bağımsız, kamil, tek bir müzisyen çıkar ortaya. Tek bir müzisyen yani tek bir duyuş. Bu yüzden Kayhan Kalhor The Wind albümü için yapılan bir söyleşide farklı doğalardaki bağlama ve kemençenin birbirini mükemmel şekilde tamamladığını ve albümde iki ayrı enstrümanı sanki tek kişi çalıyormuş gibi hissedildiğini söyler.
Kayhan Kalhor deyince aklıma hep ipek yolu ve zencefil gelir. Zencefil; çünkü zencefil baharatlar arasında en sevdiğimdir. Kayhan Kalhor ise olsa olsa develerle taşınan bir baharattır bence. Ve eğer bir baharatsa muhakkak zencefildir. İpek yolu; çünkü o baharatı yani Kayhan Kalhor"u yani zencefili ancak ipek yolu üzerinde taşınırken düşünebilirim. Başka türlüsü mümkün değildir. İpek ve yol ve muhakkak mübarek deve olmalıdır işin içinde. Ve hatta ipeklere sarıp sarmalayıp öyle taşımalı, kendisinin pek sevdiği sonsuz devinimli çöllerden onu öyle geçirmelidir. Kayhan Kalhor, ipek yolunun müzisyenidir. Yağmurun ve rüzgarın ve kayıp şarkıların müzisyenidir.
Bir baharat olmaktan başka neyin nesidir bu insan evladı diye merak edebilirsiniz. Kendisi İran, Kirmanşah doğumlu bir kemençe virtüözüdür. Aynı zamanda bıyıklı ve saçları ağarmıştır. Yaşlı olduğundan değil de (1963 doğumludur.) ipek yolunda gide gele ağarmıştır muhtemelen saçları. Yağmuru, rüzgarı ve çölü pek sever. Ve belki de üçünü birleştirebilen tek müzisyendir. Kemençesinin rüzgarına kattığı yağmur bulutlarını çöle sürer. Çölü yıkadıktan sonra ay ışığına teslim eder. İlk dinlenildiği an insanın kalbine yapışıp, insanı örseleyen müzisyenler vardır. İşte böyle bir müzisyendir Kayhan Kalhor.
Başta bahsettiğim simyaya geri dönmek gerekirse eğer, bu güzel adamın Erdal Erzincan ile çıkarttıkları bir albüm söz konusu olan. İsmi The Wind (rüzgar). Memleketin en yetenekli müzisyenlerinden biriyle Kayhan Kalhor"un 2006 çıkışlı bu albümü kesinlikle arşivlik. Bağlama ve kemençenin birbirini tamamlayışı, Kayhan Kalhor"la Erdal Erzincan"ın birbirini tamamlayışı, zencefille isotun birbirini tamamlayışı (garip bir birliktelik ama demek ki oluyormuş.) lezzeti kolay kolay kulaktan, damaktan silinmeyecek bir albüm çıkartıyor ortaya. Bir gelinlik kızın çeyizine kanaviçe işlerken gösterdiği ihtimama denk bir özenle bilindik melodileri doğaçlama olarak işliyor bu iki müzisyen. Mesela Kazancı Bedih"in ağzına bir başka yakışan “mevlam bir çok dert vermiş” türküsünü ilmek ilmek örüyor ve türküye yeni bir ruh üflüyorlar. Aslında albüm tek bir parçadan oluşuyormuş gibi. Stüdyoya girilip tek seferde kaydedilmiş. Bu nedenle bütünlüklü ve akışkan. Yazılmış ve üzerinde çalışılmış bir müzikten ziyade ortaya çıkarılmış, havada görülmeden akıp giderken yakalanıp kayıt altına alınmış bir müziği içeriyor bu albüm. O kadar canlı yani.
Bu yazının sonunda gene Kayhan Kalhor"a kulak vermek gerekiyor:” Doğu Anadolu müziği ile İran halk müziği arasında çok köklü bağlar, benzerlikler var. Bununla birlikte İran"da 7 milyon Azeri yaşıyor, bunların 3 milyonu Tahran"da. Azeri kültürünü de özümseyerek, severek büyüdüm. Yani sınırlar hiçbir şey ifade etmiyor. İran ve Türkiye geçmişte tek ülkeydi, birlikte yaşıyorduk, kültürlerimiz iç içeydi. “
işte The Wind böyle bir farkındalığın ürünü.
Tadımlık dinlemek isteyenlere şurda bir yerde bir link bulunacaktı çıkartıp veriyim.
