Konuşamamak Kekemelik Mi?

Bizim dile getiremediğimiz çoğu şeyi yazarlar dile getirmiyor mu? Tarık Tufan'dan ufak bir alıntı...

Konuşamamak Kekemelik Mi?

Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…

Beceriksiz adımlarla yürüyen bir kıza rastlarsanız. Sanki düşecekmiş gibi, sanki ayakları birbirine dolaşacakmış, bir yere takılacakmış gibi. Merdiven kollarını sıkı sıkı tutuyorsa. Aceleyle yürüyorsa mesela. Kalkacak son vapura, son trene yetişecekmiş gibi hızlı atıyorsa adımlarını. Yere, toprağı incitecekmiş gibi basıyorsa, yer çatlayacakmış gibi ürkek atıyorsa adımlarını. Şaşkınsa bir masaldan şehre düşmüş gibi.

Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…

Utangaç bir kız yüzüyle karşılaşırsanız, başını yerden kaldırmıyorsa. Gözlerine hüzün düşmüşse. Karanlık değmişse bakışlarına. Gece gökyüzünü seyretmekten ay ışığının izi kalmışsa yüzünde. Gözlerinden yıldızlar dökülüyorsa mesela. Nereye baktığı anlaşılmıyorsa. Her şey gözlerinde kayboluyorsa. Kirpiklerine yakamozlar takılmışsa. Gözleri denize bakan bir balıkçının gözleri gibiyse.

Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…

Genç gürültülerin arasında sessiz bir kıza rastlarsanız, kalabalığın ortasında bir sükut yürüyorsa. Tam konuşacakken dudakları titriyorsa, saklaması gereken bir sırrı taşıyormuş gibi. Bir ortaçağ bilgesinin susuşu gibiyse sessizliği. Henüz evrenin yaratılmadığı zamanlardan kalma bir sükutsa mesela. Bir Hint hikayesinin tanrısal suskunluğunu taşıyorsa.

Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…

Saçlarını taramayı becerememiş bir kızla karşılaşırsanız. Konuşurken saçlarını savurmuyorsa. Sıkı sıkıya tokalarla yapıştırmışsa saçlarını. Uyumsuz kıyafetler varsa üzerinde. Yakıştırmasızca giydiklerini. Güzelliğinden utanıyorsa mesela. Yaz sıcağında boğazlı bir kazak giymişse. Bir pardesü giyip yün bir başlık takmışsa kafasına. Ya da modası geçmiş bir şapka takıyorsa. Ellerini sürekli başına götürüyorsa, saçlarını tıkıştırıyorsa şapkasından içeri. Ürkekse, bir başınaysa…
Bilin ki o kız, başörtülü bir kızdır.
Bilin ki, bir kez daha kaybetmişizdir.

Tarık Tufan, Kekeme Çocuklar Korosu, Sf. 62-63

 

Kerem Abadi bir kez daha kaybetmemek için (ç)aldı

 

Güncelleme Tarihi: 06 Mayıs 2016, 14:11
banner25
YORUM EKLE
YORUMLAR
ibrahim çetinel
ibrahim çetinel - 12 yıl Önce

üniversitedeydim o yıllar ve tek tek insan hayatlarıyla ilgilenmek yerine , toplumsal yaşam projelerinin ütopik ve büyülü havasında yaşamayı tercih ediyordum ideolojik argümanlarla doldurumuş anlatımlarda , tek kişinin yaşamı algılayışında ortaya ççıkan ütopik formlar önem taşımaz. açıkçası insan yaşamlarıyla ilgilenmek yerine , toplumu kurtaracak projeler peşinde koşmalıydık.

projeler, duyguların insanı zayıf düşürebilecek etkilenmesine izin vermiyordu genellikle.

Sf.105

ibrahim çetinel
ibrahim çetinel - 12 yıl Önce

1990-200 YILLARI ARASINDA İSLAMCILIK SÖYLEMİNİN BİR TARAFINDA YER TUTMUŞ KUŞAĞIN... dışavurumu der
o yıldan sonra fazla bir fark olmadan o söylemdeki insanlar onları yaşadı ben/biz yaşadık ve halende yaşanmamaktadır büyük ihtimalle yaşanacaktır tek fark biraz daha bölünülmüştür belki de

Aybike Fırıncı
Aybike Fırıncı - 12 yıl Önce

Bugün taraf gazetesine aynı metni "ilan" olarak vermişti birileri.

banner19

banner26