Yağarken izlemenin huzur verdiği, kendi gibi kalpleri de yumuşatan bir güzellik. Hatta bir kanıt Allah’tan... Her bir kar tanesinin birbirinden farklı ve ayrı olduğunu izlerken, O’na imanın kuvvetleniş lezzeti... Eslem Nilay Koşucu, 'kar'ın aklına getirdiği bazı şiirleri derledi.
Masumiyeti simgeleyen rengiyle merhameti hatırlatan, soğuğuna rağmen içimizdeki çocuğu ısıtan bir şey bu kar.
Yağarken izlemenin huzur verdiği, kendi gibi kalpleri de yumuşatan bir güzellik. Hatta bir kanıt Allah’tan... Her bir kar tanesinin birbirinden farklı ve ayrı olduğunu izlerken, O’na imanın kuvvetleniş lezzeti...
Üzerinde adımlarken çıkan o sesin içi kıpır kıpır edişi ve inci tanelerinin yeryüzüne düşmesiyle beraber gelişine sevinen mutlu çocuk sesleri.
Pencere kenarından izlerken, herkese bambaşka tefekkür penceresi açan duru parçacıklar için hissettiklerimin bir kısmı bunlar benim. Çoğu zaman o hislerle beraber dilime birkaç dize de dolanır içinde kar geçen.
Bunlardan bazılarını sizinle paylaşmak istedim.
1) Sezai Karakoç’un ‘Kar’ şiirinden…
Karın yağdığını görünce
Kar tutan toprağı anlayacaksın
Toprakta bir karış karı görünce
Kar içinde yanan karı anlayacaksın
Allah kar gibi gökten yağınca
Karlar sıcak sıcak saçlarına değince
Başını önüne eğince
Benim bu şiirimi anlayacaksın
2) İsmet Özel’in kar yağan gecelerde dost hasretini tutuşturan mısrası…
Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı
Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak
Ve yine İsmet Özel’in aczimizi hatırlatan o dizesi:
“Kar yağarken kirlenen bir şeydi benim yüzüm…”
3) Cahit Zarifoğlu’ndan…
Bir sabah
Uyandık ki
Her taraf kar kar
Uyuyorduk hepimiz
Ah
Nasıl yağar
Hiçbirimiz olmadan
4) Yahya Kemal’den…
"Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu;
Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu."
5) Şöyle diyor İbrahim Tenekeci:
dünyanın soluğudur kar yağarken pencere
silinen bir vazoya tozun konması gibi
ey dokunma duygusu
sensin bu bahçenin sahibi.
kar tutmuyor artık şehirleri nedense
sesini teybe çekip sonra da beğenmeyen
her kimse;
ona benzetiyorum ben, bu tuhaf ilişkiyi.
6) Kemal Sayar’ın içli şiiri “Rüknettin’in Kalbi’nden”:
Size kendimden bahsediyorum doktor
Ben kar yağarken ıslanmam.
Benim öbür adım rüzgar
Uğradığım orman
Değdiğim kalp uğuldar
7) Şairliği de var ama daha çok vakur siyasi duruşuyla tanıdığımız ama kar yağarken benim aklıma gelen bir kişi de şehid Muhsin Yazıcıoğlu…
Allah hayalindeki gibi güvercinler ülkesinde dolaştığı bir cennet nasip eylesin inşallah.
Şöyle söylemiş şehadetinden önce: “Bir kar tanesi olsaydım Mekke’ye düşmek isterdim…”
8) Bülent Ata’nın sadece çocuklara gibi görünse de, içimizdeki çocuğa da seslenen o mısrası:
“Kar çocuklar gibi yağıyor”
9) Cevdet Karal’a göre de bir masumiyet defteri gibidir kar:
açılmış masumiyet defteri
gibi görünüyor bana yeryüzü
melekler boyamış her yeri
yağan kar örtmüş üstümüzü
deseler ki vaki oldu emri hak
işte ebedi hayat dedikleri
kara kapanır sana şükrederim
böyle hayal ederdim cennetini
10) Ve tabii Erdem Bayazıt’tan…
Dünyanın en uzun hüznü yağıyor,
Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.
Kar yağıyor ve sen gidiyorsun,
Ağlar gibi yürüyerek gidiyorsun,
Belki bulmağa gidiyorsun kaybettiğimizi
O insan ve tabiat çağını.
Eslem Nilay Koşucu