Umutların, istikbalin aynasından yansımasıdır Araklı
Araklı deyince uçsuz bucaksız bir deniz gelir aklıma… Zira bu şehrin gözleri deniz mavisidir. Şehrin kaderi her noktada denizle kesişir. Dünya kurulalı beri denizle söyleşir bu güzide şehir. Yalnızlığını onunla paylaşır. Hasret, balıkların gözyaşlarına karışır seherlerde. Masmavi sular serenat yapar acı tatlı hatıralarını paylaştığı şehre. Dalgalar dile gelir seher vakitlerinde. Yeni günün neşesine ortak olurlar. Hayatın hüzün tortularını atarlar üzerinden.
Umutların istikbalin aynasından yansımasıdır Araklı… Gül bahçelerinden gül denizlerine uzanan uzun bir koridor… Bu koridorda tükettik ömür sermayemizi. Gecelerimizi doyumsuz kılan bir rüyadır bu şehirde bu şehri yaşamak. Ya gurbette bu şehre sevdalanmak… O bir ateşten gömlekten farksızdır. Sıladaki kentin cadde ve sokakları yâdıma düştüğünde ruhumdaki hüzünler harmanlanır boylu boyunca. Mevsimlerden sonbaharı yaşarım yazın ortasında. Hayallerimin enkazı altında ezilirim. Yağmur damlaları bir kurşundan farksız düşer sırtıma. Gurbette yaşadığım şehir bir harabe, bir mezarlık olarak kalır hatıralarımda. Gecenin karanlıkları örtemez gurbetteki hüznü ve acıları. İçimdeki yalnızlığı silemez hiçbir şey…