banner17

Nur dedesinin küçük güzeliydi o

Hz. Hüseyin Efendimizi bir torun olarak düşündüğünde neler gelir kalbindeki aklına?...

Nur dedesinin küçük güzeliydi o

Küçük gözlerini dünyaya ilk açtığında iki cihan peygamberinin sevgili kızını görüyor. Sevgili annesi Hz. Fatıma. Nur dedesi onu kucağına alıyor ve kulağına ezan okuyor. Amcasının oğlu Hz. Ali’ye "Oğlunun adını Hüseyin koy." diyor.

Küçük güzel.

Nur peygamberin can parçası…

Doğuyoruz, büyüyoruz. Okuyup büyük adam oluyoruz ve çalışma hayatımız başlıyor. Yuva kuruyoruz. Çocuklarımız oluyor. En sonunda torunumuzu kucağımıza alıyoruz ve doyasıya sevip okşuyoruz. Onu aslında biz yetiştiriyoruz.

O dedeye doyum olur mu?

Eskiden beri baba çalışır anne ya tarlada ya da ev işi yapar. Çocuğunu ya annesine bırakıyor ya da zaten aynı evde yaşıyor. Aslında çocuğuna bir şeyleri öğretmeye zamanı yok. Çocuk babaannesini veya anneannesini izliyor. Ondan öğreniyor. Pamuk dedeyle geçen vaktin tadına doyulmaz. Düşünün ki bu dede yüce Rabbin sevgilisi...

Ondan daha iyi öğretmen olabilir mi? Bu güzel dini ondan daha iyi kim anlatabilir? Düşünsenize dede diye haykırıyorsunuz size dönüp bakan gözler Hz. Muhammed'in gözleri. Şefkat dolu sesiyle "efendim" diyor size. Onun torunu olmak ne büyük şeref!

Torun sevgisi bir başkadır. Yaşamadım ama öyle tahmin ediyorum. Allah herkese nasip etsin. Belki de onlardan o büyük sevgiyi görmeyi Allah bana nasip ettiği için böyle söylüyorum. Çocuğumun çocuğu. Tatlının daha tatlısı… Böyle güzel bir duygu olabilir mi?

KerbelaGözlerim doluyor

İşte Allah, dede olma sıfatını Peygamber efendimize de nasip etmiş. O da evrendeki en küçük zerreyi bile seven kalbiyle torunlarını sevmiş. Kendisine en büyük zalimlikleri yapanlara bile lanet etmemiş olan o yürek, o kocaman sevgi dolu yürek Hz.Hüseyin'i de çok sevmiş. Ona hiç kıyamamış."O bendendir" demiş "Onu seveni Allah da sever."

Bu sahneleri kafamda canlandırıyorum. Ben oralara gitmedim. Onları görmedim, o zamanı yaşamadım ama içim bir tuhaf oluyor. Kendi kendime gülümsüyorum, gözlerim doluyor. Bir çocuk gibi torunlarıyla oyunlar oynayan sevgi dolu bir dede görseniz yabancı bile olsa gülümsersiniz. Peki, o toruna zarar vermeyi düşünebilir misiniz?

Neyi kaybedeceğiz ki!

Çok kıymetli Hz.Hüseyin büyüdüğünde dedesinden aldığı tüm ahlakı sergilerken bazıları o yaşamasa onların dünyalarının daha iyi bir yer olacağını düşünmüşler.

O öyle bir ahlak ki, İslam'ın değerlerini korumak için canını feda eden bir müminin ahlakı! Karşısına kim çıkarsa çıksın yılmaz, çünkü o Allah'tan başkasından korkmaz. Peki, biz kimden korkuyoruz? İslam’ın değerleri teker teker ayaklar altına alınırken elimize çayımızı alıp izliyoruz ya, o zamanlarda kimi kandırıyoruz? Neyi kaybetmekten korkuyoruz?

Kerbela… İçinde bela olan bir kelime. Bir yer ismi. Pek gidilesi bir yer değil gibi ama Hz. Hüseyin gitmiş. Hem de büyük bir kararlılıkla. O güzel yüzü peygamber kanına bulandı. İnsan çok garip bir varlık değil mi? Aklımızdan çıkarmamamız gereken en önemli özelliklerinden biri: Gözünü hırs bürüdüğünde Hz. Muhammed'in torununun canını alabilir! Peki, bunu bile bile mi gitti kerBELA'ya? ‘İslam gerçekten yaşanmayacaksa ben de buna engel olamayacaksam beni öldürsünler.’ diyebilir misiniz? Bu uğurda ölmeyi göze alabilirim, diyebilir misiniz? O bunları sadece söylemedi. Bunları bize gösterdi. Bile bile gitti. İstediği şey çoğumuzun erişemeyeceği bir rütbeydi şehitlik.

Sevemediler onu

Keşke şu duayı yapsaymış ona kıyanlar "sevdir bana sevdiğini." Sevemediler onu. Hani bütün Müslümanlar kardeşti? Kardeşler birbirlerini severler. Ne yaparsa yapsın o senin kardeşindir, canındır. Kıyamazsın ki ona. Onu sevenler olmadı mı? Tabii ki oldu. Onu sevenlerin çoğu da o gün onunla birlikte şehit oldular. Allah razı olsun. Sonuç değişmese de olacakların önüne geçemeseler bile savaştılar. Bu ahlakı O'ndan aldılar. Önderleri Hz.Hüseyin oldu.

Sizin bocaladığınız anlarda o olsa bu durumda ne yapardı dediğiniz kişi kimdir? Kim olmalıdır? Kimi örnek almalıyız? Kimi sevmeliyiz?

Biz seni severiz Hz.Hüseyin, Allah da inşallah bizi sever. Onun düşmanı olanlar dedesinin de düşmanı oldular Allah'ın da… Senin düşmanın olmaktan sana sığınırız Rabbim.

 

 

Fatmanur Öztürk dualarla yazdı

Güncelleme Tarihi: 09 Şubat 2011, 18:13
YORUM EKLE
YORUMLAR
Bordo çizmeli Veysel AĞA !
Bordo çizmeli Veysel AĞA ! - 8 yıl Önce

Ne yazmamı bekliyorsunuz ?
Allah razı olsun her şeye yetmez mi ?

tuğba akdemir
tuğba akdemir - 8 yıl Önce

ağzına yüreğine sağlık...

banner8

banner19

banner20