banner17

Kara çocukların destancısı!

İdris Özyol'un yazdıkları savaşır gibi, kavga eder gibi, dövüşür gibi. O öyle bilindik naif cümlelerle konuşmaz..

Kara çocukların destancısı!

11534İdris Özyol. Zonguldak’ta doğdu. İstanbul Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokul’unu kazandı. “Anayasayı tağyir, tebdil ve ilga” suçundan cezaevinde yattı bir dönem. 1992 de Varlık Şiir Ödülünü aldı. Yazıları çeşitli gazeteler ve dergilerde yayınlandı. Genç dergisinde yazar.

“zaferler sessizce odaya alınan yenilgiler ise bedeli hakkaten ödenen yaratıklardı. İçin için yanan bir ateş gibi sevilirdi kadınlar ve asla aman dileyene kılıç sürülmez, el vurulmazdı. Ve fakat bütün o sessizlik, o sessiz dağlar, heybetli sükût; bir bebeğin karşısında yıkılır; o sakin baş deli bir aslana dönüşürdü…”
 
Sakinliği ve sükûneti içilen bir yudum çayın ve bir nefes sigaranın tadında arar onlar. Kara çocuklar. Onlar beyaz karın dondurduğu içli bir türküde boy gösteren düğün başlarında mendili en yükseklerde sallayan ve çıkmaz sokaklara kurdukları evleriyle siyah benizli ama beyaz yürekli çocuklar. En çok bizler. Bizler kentlerin varoş mahallelerinde büyüyen ve ellerindeki salçalı ekmeği en güzel yemeğe karşı kullanan. Açlığın ve susuzluğun boy gösterdiği bir sevme arifesinde sevmeyi kalbinin on ikisinden hedef tahtası gibi kullanan. En hüzünlü, en serkeş, ama kalbindeki iman ve yüzünde sadaka niyetine taşıdığı gülücüklerle metropol kaldırımlarında boy gösteren, delik ayakkabılı, onurunu yerlerde gezdirmeyen, haklı gururunu, toprakla bir eden, toprak gibi insanlar… Kara çocuklar.
 
Kara çocuklar bir manifestodur. Başkalarının lanetli sınıf diye adlandırdığı insanlardır onlar. Onlar kara lastikleri yakıp yüzlerinin esmerliğini daha da esmerleştirip bir zenci gibi ortalıkta gezenlerdir. Bir zencinin esmerle arasındaki tek fark belki de budur.

İdris Özyol bu ülkenin insanları arasında yüreği yananlardan. Bir dönemin solcularından bu dönemin ise imanlı solcularından. Hayatına sığdırdığı iki kitabı var. Lanetli sınıf diye adlandırdığı seri 1 ve 2. biri ‘’ne mutlu lahmacun yiyebiliyorum’’ diye mutluluğunu o kadar büyük şeylerde aramayan bir adamın resmi diğeri ise ‘’ overlokçu kıza ilan-ı aşk’’ diye sevdalı bir sahifeler birleşimi. 
 
11535Lanetli Sınıf 1- Ne Mutlu Lahmacun Yiyebiliyorum
 
126 sayfalık bir kitapta 58 başlık altında birleştirmiş yazılarını. Yazıları denem türünden ama şiirselliği ve agresif cümleleri ile kalpte yer edinen, sert, muzip, delikanlı, sataşan, savaşan cümleler birleşimden oluşmuş bir kitap.


Yazdıkları savaşır gibi, kavga eder gibi, dövüşür gibidir Özyol’un. O öyle bilindik naif cümlelerle konuşmaz. Kurduğu cümlelerinde içi acıyan, sızlayan, yanan, içinde bir kor taşıyan bir adamın-adamların- resmini çizmeye çalışır. Kara çocukların. Kara çocukların destancısıdır o. Belki biraz abartı gibi gelecek ama o Homores’un İlyada’sının Kara Çocuklar versiyonunu yazmıştır. Onun yazdıklarının toplamını birleştirdiğimizde karşımıza bir cümle çıkar ki o da Sezai Karakoç’un ‘’ yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır’’ ifadesiyle belirttiği cümledir.
 
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer var

Sırların sırrına ermek için o anahtarı kalbinin en ücrasında aşk ile tutar yazan. O anahtarla açar diğer kalpleri. Bir sırrı olduğu açık.  ‘’derdime vakıf olan Simurg bile çaresiz’’ sözünü bir şairin ağzından kendi kalemiyle aşikâr etmeye çalışır.

İdris Özyol’un yazılarında biz’i okur insan. Biz’in kim olduğunu, biz’in nerden geldiğini, biz’in yaşayış tarzını, kısaca her şeyini görebilirsiniz. Kara Çocuklar’ın efsaneleşmiş hikâyesini bu kısa kısa ama etkili denemelerle okuduk ve gördük. O anlatılan kentin varoş sokaklarında büyüyen biz’lerdi, hepsi biz’di. ” Çünkü biz’e bencillik değmeyecek kadar biz ekmeğimizi, ocağımızı, badanalı odalarımızı paylaşacağımız kalplerimiz vardı”

Özyol’un dili savaş açar gibi serttir. Yozlaşmaya ve kapitalist düzenin çarkına çomak koymak kadar eylemsel sözleri ve cümleleri barındırır içinde. Ama bu sertlik içindeki şiirsellik, akıcılık, insanın beynine değerken kalbini de okşayan türden.
“bir insanın ihaneti gözlerini, saçlarını, bıyıklarını, elbiselerini, çocukluğunu reddettiği gün başlar” diyecek kadar özlü, anlamlı ve düşünceli sözlerle bize mesaj veren ve bizi bizden biri olarak kendiliğinden anlatan bir yazardır Özyol.
 
11536Lanetli Sınıf 2- Bir Overlokçu Kıza İlan-ı Aşk
 
”ey bana, aynalara karşı acımasız olmayı ve traş olurken yüzümü kesmeyi öğreten isim, gel ve kandan korkmadığımı gör. Kanamak hoşuma gidiyor benim. Bu nedir! Her soruya parmak kaldıranları vurun be! Vurun kendini tarifte zorlananları.”
İkinci kitabı olan ‘’bir overlokçu kıza ilan-ı aşk’’ kitabı birinci kitabın hem devamı niteliğinde hem de değil. Ele aldığı konular bakımından benzerlik gösterse de. Yine sert ve agresif cümle örgüsü içinde birinci öznesi kara çocuklar olan bir manifesto niteliğinde kitap.
48 denemeyi sıra sıra okuyoruz. Hiçbir satırını atlamadan. Çünkü her satır birbirine zincirle bağlı. Hangisini çekerseniz cümle ile birlikte içinize düşer.
İlk kitabına göre daha güncel yazılarla karşılaştığımız bu kitabında sert ünsüzlerin çokluğu yine karşımıza çıkmaktadır biraz ironiyle birlikte.
 
‘katilimi seçme hakkı tanınsaydı bana, ürkekliği ve gaddarlığı aynı anda yaşayan ve her iki haleti ruhiyye içinde yanardöner bir eşya gibi gidip gelen bu halkı seçerdim. En sahicisi bu olurdu herhalde ölümün”

Lanetli sınıf serisinin devam etmesini dileyerek denemelerinden şiirlerine gidiyoruz Özyol’un.
 
’’Seni bana kalp diye koymuşlar’’
 
1992 de Varlık Şiir Ödülünü aldığını belirtmiştik. Ama şiir kitabının olmadığını görünce bunun bir eksiklik olduğunu ve hızlı tarafından bir Özyol şiir kitabını gözlerimizin aradığını belirtmek gerekiyor. Kendisine buradan sesleniyor en yakın zamanda bizi sevindirmesini istiyoruz.
 
Lanetli Sınıf’ı yazan bir yazarın şiirleri de intikam alırcasına kelimelerden, vururcasına acıtır insanı. Çünkü o hakikati söyler. En gerçek sevgiyi ve asil duyguları aşk diye yerleştirir kalbine.
Seni bana kalp diye koymuşlar şiiri en çok bilinen şiiridir. Şöyle der:
 

‘’ ben bu aşkın Semud kavmiyim
ne zaman sana üşüsem
ateşin icadı geri alınır
kim kalır içimizdeki saat dursa
içimdeki saat başka bir gidişin olsa
seni yaşamak beni öldürür
beni öldürdü kendi aklim
benim aklim kimin akli
sen neyimsin benim hiç bitmeyen’’

Şair olduğu muhakkak olan bir yazandır Özyol. Yazdıklarıyla da güzeldir, sustuklarıyla da. Onu daha çok görmek dileğiyle.

 

Bilal Can'ın gözleri İdris Özyol'u aradı

 

 

Güncelleme Tarihi: 09 Şubat 2010, 11:02
banner12
YORUM EKLE
YORUMLAR
Gani Aksan
Gani Aksan - 9 yıl Önce

Sahi İdris Özyol bu aralar kayıp...
Antalya'da hayat durdu mu ki?
Bilal'im de kayıp ya da ben öyle sanıyorum :)
Eyvallah Bilal...

banner8

banner19

banner20