banner17

İran'da bayram kokusu geliyor...

İran'da yeni bir yıl başlıyor. Bahar geldi ve her şey kökten uca değişiyor.

İran'da bayram kokusu geliyor...

Sokaktayım. Çok dikkatli dolaşıp etrafıma bakarak insanları inceliyorum. Tabii ki bunlar geçen haftakinin insanları değiller. Her şey değişmiş. Hava bile. Yağmur yağıyor. İlkbahar yağmurlarından. Onun yanında rüzgâr esiyor. Saçlarım havada dağıtırken yavaşça mırıldanıyorum: “Bayram kokusu geliyor...” Bu koku çok aşina, sevinçli, heyecanlı ve güzeldir. Onunla zevk geliyor, şevk geliyor, ümit geliyor. Bu koku baharın habercisidir...

NevruzNevruz hazırlıkları başladı!

Biliyorum, etrafımdaki bütün insanlar bu aşina kokuyu hissediyorlar. Bu yüzden onlarda da bir değişiklik meydana gelmiş. Bayrama kadar bir hafta kalmış. Ayyyyy, çok az! Bütün işler bu hafta bitmeli. Ev temizliği, alışveriş, kuru yemiş ile balık almak, bayramlıkları hazırlanmak, “Heft-sin” sofrasının gereklerini almak, kuaför salonuna gitmek... Ne kadar söylesem bitmez. Hele “Çahar-şenbe-sûrî” töreni için de hazırlamak lazım!

“Peki Heft-sin sofrası ya da Çahar-şenbe-sûrî töreni nedir?” diye soruyorsunuz. Şimdi size anlatacağım: Nevrûz bayramının törenlerinde uygulanan ve ilk söylenişi (sin: س) harfi ile başlayan sofradaki yedi türlü şeye, elma(سیب), sebze(سبزه), sumak(سماق), sarımsak(سیر), sirke(سرکه), iğde(سنجد) ve sikke(سکه) gibi şeylere ''Heft-sin sofrası'' diyoruz. Ayrıca bu sofrada kırmızı balık, ayna, Kuran ve çiçek de vardır. Bu sofra yılın başlangıcından nevrûzun bitmesine kadar(Sizdeh-beder gününe kadar) evlerde kurulur.

Yılın son çarşambasında yapılan bir ateş yakma töreni de vardır. İran'da uygulanan Hicrî şemsî takvim esasına göre bugünün ikindi zamanı, aile fertleri ve halk yığınları, bir demet çalı çırpı yakarak, üzerinden atlamaya başlarlar ve bu sırada da şu türküyü söylerler:

(سرخی من از تو         زردی تو از من        : (Sorhi-yi men ez to      Zerdi-yi to ez men

Nevruz

Uğurlu bir tören

NevruzBizde Nevrûz çok önemli bir bayramdır. Baharın ilk gününde mutlaka büyüklerin yanına gidip onlara saygı gösteriyoruz. Onlar da çocuklara bayramlık veriyorlar. Genelde İranlılar baharın ilk gününde balık yiyorlar. Sonra gidiş gelişler başlıyor. Bütün evlerde de kuru yemiş olmalı. Bütün bunlar bayramın gelenekleridir. Fakat bitmedi ki!

Baharın on üçüncü gününde bütün aile birlikte dışarıya çıkıp ovalar, bağlar, dağlar ya da ormanlara giderler. Bugüne ''Sizdeh-beder günü'' denir. Eskiden bugün, halkın inancına göre talihsiz bir gün olduğundan dolayı herkesin evinden çıkması gerekiyordu. Fakat bugünlerde onu doğa ile dostluk kurmak için uyguluyorlar.

Yukarıdaki söylediğim her bir törenin içinde binlerce gelenek ve inanç vardır. Fakat çok çok eski zamanlardan beri bu geleneklerin kalması ve devam etmesi beni çok şaşırtıyor!

Neyse İlkbahar gelmek üzere… Etrafımızda olan her şey de değişmek üzere. Ağaçlar, çiçekler, hayvanlar, hava… Bütün bunlar insana ümit veriyor. Bu yüzden İran'da olan herkes kendisini bu büyük değişim, bu büyük olay için hazırlanıyor. Bu yüzden İran'da bayram kokusu geliyor...

Bayramınız kutlu olsun.

 

Nazanin Nikeghbal İran’da bahara hazırlanıyor

Güncelleme Tarihi: 22 Mart 2011, 16:17
YORUM EKLE
YORUMLAR
mustafa emin
mustafa emin - 8 yıl Önce

kürdistandaki newroz'dan haber olmaz mı fars romantiği editor :) (gyyden suçüstü cevap: yazdın da girmedik mi mustafa emin :)

Urumiye
Urumiye - 8 yıl Önce

Bütün bunlar güzel gelenekler, ah bir de bu güzelliklerle uygulanabilseler. Bakın görün neler oldu. Çeharşenbe suri kutlamalarında Urumiye'de 232 kişi yaralandı 30 kişi halen tedavi altında, hastahene yatırıldı. Tebriz'de 100'ü aşkın kişi yaralandı.... Patpatlardan, maytaplardan ve ev yapımı diğer patlayacılardan... Çılgınca bir kutlama alışkanlığı

banner8

banner20