Benim gözüm Mayat'ta!

Bir çocuğun üstad Necip Fazıl'ı okumalarına küçük bir örnek.. Salome yazdı..

Benim gözüm Mayat'ta!

 

Çocukken her şey o kadar farklı geliyor ki insanın algısına. Yer yer grimsi lekelerle kaplanmış beyaz ciltli bir kitap mesela, kapağında resim yok. Büyük daktilo harfleriyle yazılmış, ŞİİRLERİM. Altında çocuk gözlerime çok estetik, hatta büyülü görünen, imza şeklinde bir ad ve soyadı. En altta başka bir fontla “Fatih Yayınevi” yazıyor.

İçinde, beni değişik ruh hallerine va hayallere sürükleyen şiirler var. Ama çocuksu sabırsızlığımla (aslında çocuklukla alakası yok, hala sabırsızım.) tüm şiirleri okumuyorum. Hayır. Sayfaları hızlı hızlı çeviriyorum ve bilmem hangi nedenle beni ilk balışta kendisine cezbeden Şiirleri içime çekiyorum. Dünyaya çocukluk gözlüğüyle bakıyorum. Okuduğum her cümle, bu yaşımda asla anlayamayacağım kapılar açıyor dünyama.

6073(Yok) bir (var)dır

Geçit vermez

Dar mı  dardır

(yok) bir (yok)tur

Akıl ermez

Ne de çoktur!

(var) bir (yok)tur

Yusyuvarlak

Dönen oktur

(var) bir (var)dır

O’na varmak

Bu kadardır!

Mest oluyorum. Varlıkla yokluk arasında gidip geliyorum. Geldiğim yeri, gideceğim yeri algılıyorum adeta. Minicik varlığıyla beşiğinde ağlayan, benim dua’larımla var olan kardeşim, çok esrarlı ama gerçek görünüyor bana. Ve boşlukda, mavili bir boşlukda, sanki bir rüzgarın üstünde uçuyorum. Ama o rüzgar soğmaya başlıyor. Maviler, kararıyor.

Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş

Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş

...

Ürperiyorum. Vaktinden önce okudum Frankestein kitabının verdiği duygularla karışıyor hislerim.

Necip Fazıl KısakürekBu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm

Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm

İnsan’ın kendi ölüsüne bakma sahnesi, kafama kazınıyor. Değişik açılardan görüyorum bunu. İçime kapanıyorum. Annem ve babam değişik görünüyor bana. Ama çocuğum ya, ruh halimden kurtulmam kolay oluyor. Kendimi neşeli bir muzipliğe kaptırıyorum aşağıdaki mısralarla...

Hayat mayat diyorlar

Benim gözüm mayat’da

Hayatın eksiği var

Hayat eksik hayatta

Takınsam kanat manat

Kuş muş olsam seğirtsem

Bomboş  vatan’a inat

Matan’a doğru gitsem

Uzun süre mayat, manat, muş  ve matan’ın gerçek kelimeler olduğunu sanıyorum. Ama manalarını  bilmemem beni üzmüyor. Şiiri yüksek sesle tekrarlayarak, başımı  iki yanı sallaya sallaya evde dolaşmama engel değil bilmemem. Mayat benim için çok şeyi ifade ediyor. Annemin’den duyduğum “Yok bugün sana dondurma mondurma!” cümlesindeki “mondurma”  ile aynı kalıba girdiğini yıllar sonra algılıyorum.

 

Salome ne güzel şiirler okumuş Necip Fazıl'dan                                        
takınsam kanat manaaaaaaaaaaaaaat

Yayın Tarihi: 15 Temmuz 2009 Çarşamba 17:40 Güncelleme Tarihi: 24 Mayıs 2012, 18:11
banner25
YORUM EKLE

banner26