Allah'ın rahmeti, çabalayanları yalnız bırakmaz

Allah (cc) insanla birlikteyse, insan dünyada yahut ahirette olsun, onun hiç bir şeye ihtiyacı yoktur. Ahmet Mercan yazdı.

Allah'ın rahmeti, çabalayanları yalnız bırakmaz

İnsan bu dünyaya neden sorulmadan getirildiğini düşünür ve bu konuda sorular sorar. Ancak bu sorunun cevabını hakkıyla kimse veremez.

Konu hakkında konuşmak, bu köklü sorunun cevabı olamaz ve kimse bu konuda cevabı buldum, mutmain oldum diyemiyor.

Soruyu diri olarak yanında taşıyan müminler, ümidi kesmeden ve iyi niyeti Rabb’in merhamet ve sevgisini hatırda tutarak, bir gün cevabı bulacaklarına inanırlar.

Bulunan, klasik cevap bahsinde olmayabilir. O görkemli sorunun bir anda eriyip yerini ihtişamlı sevince bırakması mümkündür.

Allah’ın (cc) rahmeti, iz sürenleri, çaba gösterenleri yalnız bırakmaz.

Anlık bir his, belki bir nesneye bakış, yahut tefekkür seyrinde, sorunun gök gürler gibi gidişine şahit olunur.

Soru yerini öyle yüce bir güvenliğe, sevince bırakır ki, kalpten çehreye güneşin doğuşu izlenir sanki.

Sevinçle birlikte şükür gerekli olur.

Eğer Mevla insanı kendi talebiyle dünyaya getirmiş olsaydı, koruyucu, kollayıcı, rızk verici olmak zorunda kalmazdı. Oysa Mevla‘nın “sahip”liği şimdiki durumda izaha sığmaz bir güvence oluşturuyor.

Allah (cc) insanla birlikteyse, insan dünyada yahut ahirette olsun, onun hiç bir şeye ihtiyacı yoktur.

Ölüm, asıl işlevini bu konumda ancak izah edebilir.

Bir ur gibi insanın ruhunda devinip duran sorunun eriyişi, ruhun düğün törenine geçişi, Rab ile birlik olmak, insanı bırakmadığının keşfiyle hissedilir.

Gelme, gitmek; dünya, ahiret, ölüm, hayat ayrımlarının sanallığı ortaya çıktığında, korkular geri çekilmek zorunda kalır ve kalbe meltem tadında esinti ilişir.

Ruh ile “urvetul vuska”ya tutunan mümini kim koparabilir? Dünya gider, ahiret kalır; fizik ötesi kalır; insan sonsuza, ebedi “Dost”una kavuşur.

 

Ahmet Mercan yazdı

Güncelleme Tarihi: 23 Aralık 2015, 13:25
banner12
YORUM EKLE

banner19