Kültürel iktidar tartışmalarından yansımalar

-Hilmi abi bizde neden doğru düzgün romancı yetişmiyor?

-Gazanferciğim o da soru mu şimdi, tabi ki Batı edebiyatta üstünlüğü ele geçirdi de ondan.

-İyi de abi biz roman yazmıyorken, edebiyatla ilgilenmiyorken ne ile meşgul oluyorduk, bari o meşgul olduğumuz şeyde kendimizi yetiştirseydik.

-Biz şifahi kültür toplumuyuz. Göçebe milletiz, durup düşünmeyi değil konuşmayı seviyoruz. Hem yıllardır kültürel iktidar bizde değil Gazanfer.

- Kültürle iktidar arasındaki ilişkiyi bir türlü anlamış değilim Hilmi abi. Yani iktidar kimde ise kültürel üstünlük de onda mı oluyor?

-Tabii ki evlat. Siyasi olarak iktidar olduğumuz halde bir türlü kültürel anlamda bu gücü yakalayamadık.

-Yakalasaydık o gücü nerede ve kime karşı kullanacaktık Hilmi abi?

-Ummm şeyyy!...Bunlar sonraki konular Gazanfer. Düşün bir kere şiirde iktidarız, herkes bizim şiirimizi okuyup ezberliyor az bir şey mi?

- Bizim şiirimiz bu topraklarda yaşayan herkesin şiirdir Hilmi abi. Biz demek aynı havayı teneffüs ettiğimiz herkes demektir. Kendi gök kubbemiz gibi. Sanki herkes kendi oluşturduğu düşünce platformunu “biz” olarak nitelendiriyor. Siz bir kültür oluşturmadan nasıl kültürel üstünlüğü ele geçireceksiniz anlamadım?

-Güçlü dergilerimiz olacak; heybetli kültür salonlarımız, televizyon kanallarımız olacak ki sessimizi dünya duysun.

-Hilmi abicim, roman yazmadan romancı, film yapmadan sinemacı, sahne almadan tiyatrocu olmaktan bahsediyorsunuz sanki. İçerisini dolduramadığınız salonlardaki boşluk kültürel iktidar olamamaktan doğan bir boşluk mu şimdi?

-Sana anlatamıyorum bir türlü Gazanferciğim; bizim gücümüzle edebiyat güçlenecek, onlar değil biz var olacağız.

-Anladım da abi, onlar da olsun biz de olalım bu dünyada, ne kaybederiz? Hem bizim gücümüzle güçlenecek edebiyat olmaz olsun. Asıl biz edebiyatın, sanatın gücü ile güç kazanırız. Öyle değil mi abi?

-İyi de bu kültürel iktidar nereden çıktı o zaman, boşuna mı üzerinde konuşuyoruz yıllardır?

- Evvel yoğ idi iş bu iktidar yeni çıktı, Hilmi abi.

- Desene o zaman herkesin kendine göre kültürü peşine takan iktidarları var. Mahallelerin yanı sıra sokaklar bile kendi iktidarını kendisi oluşturuyor.

-Şimdilerde güçlü olma, yaptığı işte kudret sahibi olup iktidar olma modası var Hilmi abi. Herkes evrensel konuşuyor, lakin yığınaklarını evine taşıyor. Keşke “biz” bilinci diye bir şey olsa ve o hepimizi kapsasa.

- Sağ olasın Gazanferciğim, sayende üzerimden mağlubiyet ezikliğini atmış oldum. Meğer şu memleketi ortak evimiz bildiğimizde ortak bir gücün parçaları olduğumuzu anlamakta zorlanmıyormuşuz.

-Elbette Hilmi abi, biz bu toplumda ne kadar farklı düşünsek de bir gövde gibiyiz. Gövdenin iktidarını-güç ve kudretini- sadece ellere ve ayaklara bağlamak ne kadar doğru olabilir ki? Kafadan kalbe insanın bütün unsurlarının ve uzuvlarının insanın müşterek varlığına katkısı vardır.

-Peki Gazanfer, bana müsaade; sana bir şey öğreteyim derken senden çok şey öğrendim.

-Estağfurullah abi, sadece kültürel iktidarı aramızda paylaşmış olduk, hepsi bu!