Yitirilmiş dostluklara ithaf edilmiş bir kitap

Bir duygu yumağının sizi sarıp sarmalayacağı bir kitaptan, bir şiir kitabından bahsedeceğim. Kayıp Dost’a ismiyle, Haziran 2020’de ikinci baskısı yapılan kitap, Dava Adamı Yayınları’ndan çıktı. Murat Yiğit yazdı.

Yitirilmiş dostluklara ithaf edilmiş bir kitap

Yılın bu zamanlarında mevsim geçişleriyle birlikte insanların duygu durumlarında büyük değişimler yaşanıyor. Bu durum galiba insanoğlu için Yüce Allah'ın yazmış olduğu bir döngü. Dünyanın Güneş’e göre konumu henüz kanıtlanmasa da biz ademoğlunda belli belirsiz duygusal geçişlere, değişikliklere sahne oluyor. Hele ki mevsim sonbahar ise duygusal döngümüz hüzün, teslim olma, kayboluş ya da bedbin bir ruh hâline dönüşebiliyor.

Safderun insanlarda bu atmosfer kişinin retoriğini geliştirse de karamsar mizaca sahip karakterlerde daha melankolik bir ruh hâlinin ortaya çıkmasına sebep olabiliyor. Bu gibi duygusal gelgitlerde insan sığınılacak bir liman arıyor. Kimi zaman bir dostun sıcaklığı güvenli liman olurken kimi zaman da dost ile içilen taze demlenmiş bir çayın dumanı. Bazen de sıcak bir kahvenin acı ve melankolik tadı…

Değişen duygularımıza güzel gelecek, yalnızlığımıza ortak olacak nesne belki de iyi yazılmış bir kitaptır, duygularımızın ilmek ilmek işlendiği... Kimi zaman bir şiirde dostumuza masumane hâlimizle seslenirken buluruz kendimizi, kimi zaman ise bir romanın içinde hoyratça maceradan maceraya koşan bir atlı süvari. Duygularımızı en cevval hâliyle edebi metinlerin yer aldığı bir kitabın sayfalarında buluruz.

Böyle bir duygu yumağının sizi sarıp sarmalayacağı bir kitaptan, bir şiir kitabından bahsedeceğim. Kayıp Dost’a ismiyle, Haziran 2020’de ikinci baskısı yapılan kitap, Dava Adamı Yayınları’ndan çıktı. Müellifi Musab Aydın olan, Kayıp Dost’a adlı şiir kitabı, tam olarak bu duygu yoğunluğunu hissetmemize daha doğrusu yaşadığımız bu duygu yoğunluklarına ortak olmaya aday bir kitap.

Naif duygularla kaleme alınmış, yaşanmışlığın, terk edilmişliğin, yalnızlığın, hüznün ve aşkın en mahcup ve en latif hâliyle işlendiği kitap 75 adet şiirden oluşuyor. Yitip giden umutların, yok oluşların ve aynı zamanda umudun her daim kendini yenileyebilme yeteneğine sahip olduğunu oldukça etkileyici bir anlatımla okuyucuya aktarıldığı bir eser.

Şair, eserinin girişinde yalnızlığın dayanılmaz ağırlığına bir sığınak olarak vahyin sembolü Hira’ya işaret ediyor. Hira'nın gölgesinde dostuna seslenirken aslında kendi iç sesimize eşlik ettiğini fark ediyoruz. Bizi, daha başlarken kendine bağlamaya başladığını görüyoruz.

Yalnızlığımıza seslenirken,

“Suskun çığlıkların

Dayanılmaz uğultusudur bazen

Binlerce insan içinde

İnsana hasret yaşamaktır

Yalnızlık” diye haykırıyor şair.

Kalabalıklar içerisindeki yalnızlığına hapsolmuş günümüz insanının her bireyi gibi kendimizi buluyoruz, bu haykırışlarda. Şairin seslendiği "Kayıp Dost" kaybettiğimiz değerler, dostluklar, mutluluklar ya da duygularımız mıdır? Hüznü, hüzün gibi yaşayamamak mıdır, mutluluğu sevinci sonuna kadar hak ettiği gibi hissetmemek midir? Kayıp Dost’a seslenirken, acaba yitirdiğimiz duygulara mı sesleniriz? Yavan, yozlaşmış hâlini sürekli yaşasak bile yine de özlemini duyduğumuz duygular mıdır kaybettiğimiz dost?

"Ne olursan ol gel diyemem

Seni nasıl bırakmışsam öyle gel

Bırak o büyülü makamı

Koltuğu, unvanı…

Biz sokakların çocuklarıyız

Unutma…" derken şair, acaba o süslü ve makyajlı duyguların artık bize yetmediğini mi söylemiştir? Sokaklarda oynayan çocukların duyguları gibi en sade ama en coşkun hâlini mi özleriz?

"Yanılmaz

Bir yargıç olan vicdan,

İlahi bir fısıltıdır insan ruhuna.

Kapanmayan tek yara vicdan yarasıdır…”

Musab Aydın’ın dediği gibi vicdan nöbetlerimizin müsebbibi bu duygusuz duygular değil midir? İşte bu hâlimize isyan eden şairimiz tüm yaşanmışlığın verdiği tecrübeleri son derece yalın ve bir o kadar da etkileyici bir anlatım tarzıyla kaleme aldığı Kayıp Dost’a adlı çalışmasında okuyucunun yitip giden dostuna, duygularına bir nebze de olsa dokunabilmeyi başardığını düşünüyorum.

"Gidiyorum

Terk ettiğin ruhlarla dolu bu şehirden

Gizledin yüzünü

Bakmadın yaralı gözyaşlarıma

Esaret zincirine

Vurulduğum günden beri

Geziyorum

Dağların ardına baka baka

Arıyorum avuçlarımdaki gizemi…

Yazımızı, Kayıp Dost’a şiirinin son satırlarıyla bitirelim.

"Güzel dost

Sonbaharın hüznü

Gelecek kışın habercisidir

Biliyorsun

Ruhumuzun kopan fırtınasını

Kar kış kıyameti

Olduğu yerde bırak

Bırak

Gözlerimizde kaybolan güneşi

Rüyalarımıza

Serilen baharı al da gel

Bırak

Ayın gölgesi düşsün yüreğine

Dökülen yıldızları

Avucuna al da gel

Ne olursan ol

Gel diyemem

Seni nasıl bıraktıysam öyle gel"

Yitip giden tüm duygularımıza yeniden kavuşmak dileğiyle…

Murat Yiğit

Yayın Tarihi: 04 Kasım 2020 Çarşamba 10:50 Güncelleme Tarihi: 04 Kasım 2020, 10:48
banner25
YORUM EKLE

banner26