banner17

Gadre uğramış topraklar için!

Dil Kapısı Mehmet Narlının üçüncü şiir kitabı. Nurettin Durman bu ateşten mısralar karşısında yüreğinin sesini dinledi, anlattı..

Gadre uğramış topraklar için!

 “Nihayet sen de bir gülün boynunu kırmışsın”

Yani şimdi biz bir kırılmalar çağında böyle hesapsız kırılmaları seyrede seyrede ya da göz bağcıların bozgunculuklarını, o narin gönülleri kırdıklarını görmez bir gözle görmeye görmeye yaşıyoruz ha. Böyle işte boynu vurulanların, alnından vurulanların, türlü çeşitli işkenceler altında ölenlerin acılarıyla soluklanan, yürekleri kanayanların yaşadığı coğrafyaların istila edildiği bir zamanı yaşıyoruz ya… Eh bize de pes doğrusu.

Dil Kapısı, Mehmet NarlıHaydi, bir yol bulmaya çıkalım. Şu dereyi geçelim. Şu ovayı baştanbaşa selamete erdirelim diye yok mu hiç ağrımız, sızımız, kaygımız. Yüreğimizde acıyan bir yer... Bizi yakamızdan tutup sarsacak bir çığlık. Duyulmuyor değil mi sessizliğin, toplu kıyımların ses boğucuların dünyasında.

Bir kaş çatalım!

Eh pes doğrusu! “dönmez evden çıkanlarımız bir daha evlerine – demirden tabutlarla bekleriz balkonlarda” Bekleriz hep değil mi? Beklemek ve orada beklemekten boyu uzamak gibi mesela. Haydi, bir çığır açalım, bir yol bulalım, bir uçurum alalım kendimize. Bize böyle hadsiz korkular aşılayanlara bir çimdik atalım, en azından bir yan bakış bırakalım. Bir höt sesine doğru bir minik adım atmaya hazırlanalım.

İşte böylece “Dil Kapısı”ndan içeri bir mızrak ucu olsun haydi demek için “sevgili okur: yarasını kanatan çocuk” yaranı sağaltacak merhemi muhakkak bulacak bir verimli bir ormanın vardır. Düşlediğin değil mi? Acılarını bastıracak bitki köklerinden şifalar dağıtan ilaçların var olacaksa eğer direnmeyi de bilecek ve bir esaslı hamle ile “ateşe mühür” vuracaksın elbet.

Gasıplar korkmalı artık!

Sonra bakarsın bir şey olur “hay der iptal eder şimdinin atlasını”  atlas atlas olur o zaman. “kaç sabahın eşiğine döküldüm gözleriniz kör olsun için” ki bunca hunhar, bunca zulüm, bunca kan döktüğünüz coğrafya sizden alsın intikamını. Sizden alsın alacağını. Gasp ettiğiniz evini geri alsın. Memleketini, canını, ırzını, namusunu, evladı ayalini zalim tırnaklarınızın arasından koparıp alsın ki dünya bir oh çeksin. İnsan kendi olmalığının aşk ile yoğrulacağını ancak ve ancak muhabbet ile felah bulacağını bir daha haykırsın âleme.

Ey dil! Bir lahza bozmak ister misin karanlığın koynundaki fitne fesat yuvasını? Sen ki ey dil! Hani yılanı bile tatlı dilinle yuvasından çıkaran değil miydin yoksa?

Ey dil! Ey gönül! Ey yürek! Daha kırılacak kaç gönül kaldı? Daha paralanacak kaç yürek kaldı eli kanlı barbarların elinde? Kaç millik mesafen kaldı, kaç metrekarelik toprağın kaldı gasıpların elinde? Ey dil! Bir haykır. Ey gönül bir coş artık! Ey yürek biraz kabar da dost düşman görsün nasıl olurmuş karşı koymak, nasıl olurmuş devrim. Nasıl olurmuş diriliş...

Mehmet Narlı       “bizi evlerimizden devşiren cerrah

                                     Zakkumdan geçip

 Duruşunun koyaklarında kalınca böyle

                          Virgülün ucunda kaskatı

              Bütün ateşleri tatmış bir dil gibi

Tenha ve zamansız davetlerle topla bizi

 

                                   Topla ve bize

              Çağrılacağımız bir isim ver”

 

Ve böylece Mehmet Narlı kitabına “Dil Kapısı” dedi. “Konuştum” dedi, “uçurdum kelimelerimi ıslak ıslak” dedi. Ve sonra bu kadar gıllı gışlı bir dünyanın kapısına dayandığında dayanamadı ve ”nihayet sen de / bir gülün boynunu kırmışsın” dedi.

İşte kırılmış, parçalanmış, işgal edilmiş, büyük bir insan kitlesinin sessizliğine uğramış, yani açıkça gadre uğramış bir coğrafyayı düşünmeden, hayıflanmadan yazılamazdı bu yazı derim kendime. Şairin muradı neyse belki bir açımlama ile daha deruni bir mecraya girilebilinirdi ama ben kendimce böyle hislerle hislendim.

Yani “siz merak etmediniz ben de anlatmadım / ne gördüysem gözlerinizde onu söyledim”

İyi mi?

 

 

Nurettin Durman Dil Kapısı önünde bir lahza beklerken

Güncelleme Tarihi: 06 Mayıs 2016, 10:50
banner12
YORUM EKLE
banner8

banner19

banner20