44 Yazar Malatya'da Çocuklarla Biraraya Geldi

Malatya Büyükşehir Belediyesi’nin düzenlendiği ''44 Yazar Dünya Barışı ve Çocuk Hakları İçin Malatya’da'' başlıklı etkinlik vesilesiyle Malatya’ya giden Şakir Kurtulmuş izlenimlerini paylaşıyor.

44 Yazar Malatya'da Çocuklarla Biraraya Geldi

Birbirinden güzel kırmızı elbiselere bürünmüş güzel güzel çocuklar doldurmuş alanı… Bizi bekliyorlar. İstanbul’dan, Ankara’dan, Kahramanmaraş’tan, Kayseri’den, Konya’dan ve  yurdun çeşitli yerlerinden bu güzel kente gelmiş 44 yazarla buluşmak üzere bekliyorlar.

Çocuklarda büyük bir çoşku var. Masum bir  bakış var. Hüzünlü ama umutlu bir bakış… Sizi kucaklamaya hazır bir bakış… Kiminle sarılacağının haberini almak için sabırsızlanan bir telaş… Hemen hepsinde büyük bir heyecan olduğu belli oluyor.

Malatya Büyükşehir Belediyesi’nin düzenlendiği “44 Yazar Dünya Barışı ve Çocuk Hakları İçin Malatya’da” başlıklı etkinlik vesilesiyle 8 Nisan Cuma günü Malatya’daydık. Kısa kısa protokol konuşmalarından sonra projenin mimarı Nilüfer Z. Aktaş hoca  tutuşturuverdi elime eril bir çiçek. Onun adı Ferhat’tı. Başka bir arkadaşımızın elindeki çiçeğin adı Muhammed, bir başkası Ali, bir başkası Ayşe, Merve, Fatma, Büşra, Aslı, Gülüzar, Mehmet, Kıymet, Yasemin… İsimlerin hiç önemi yoktu, gerçekten bu çocukların hepsi nadide bir çiçekti. Ellerimize tutunan ve hiç bırakmak istemeyen bu güzel yüzlerin bakışları dağladı yüreklerimizi. Birlikte geçirdiğimiz saatleri hiç bitsin istemiyorlardı. Yürüyüş sırasında öyle sıkı tutuyorlardı ki ellerimizi, duygularıyla size tutunduklarını hissediyordunuz. Çok zor oldu ayrılık vakti. Hiç bitmese, hep böyle kalsak diyordu hepsinin gözleri. Çocuklar ellerini tuttukları büyükleri acaba neden bu kadar benimsediler, neden onları hiç bırakmak istemediler diye hâlâ düşünmekteyim. Coşku dolu saatlerin ruhlara verdiği serinliğin, saadetin, iç huzurun daimi olması için onlarla daha çok mu beraber olmalıydık.

Kırmızı hayatın rengi olsun, ölümün değil

Gözlerimizi doldurdular tebessümleriyle. Gözlerimizde takılı kaldılar her biri. Şiir gibiydiler. Çocuk gülümsemesiyle, tebessümleriyle büyümeye hasret kalmış gönlümüzü ışıttılar. Bakışlarıyla bize her şeyi anlattılar. Bizim göremediğimiz, büyüklerinin bir türlü kendilerini anlamayan tutumlarının eleştirisi, sevgiye, ilgiye ihtiyaçları… Herşeyi açıklıyordu bu gözler… Sanki “daha önce nerelerdeydiniz, niye bize gelmediniz, niye bizi gülümsetmediniz, niye bizim içimizi ısıtmadınız” der gibiydiler.

Kiminin “sen şimdi benim annem mi oldun” ya da “sen şimdi benim babam mı oldun” şeklindeki soruları düğümlenir boğazımıza… Size sevgi dolu bakışlar uzatan bu güzel çiçeklere neyi nasıl anlatacağınızı bilememenin üzüntüsünü yaşarsınız. Neden burada olduğunuzu anlatmanın güçlüğünü yaşarsınız. Sadece bakarak anlaşabildiğinizi düşünür ve karşılıklı sevgi dolu gözlerle bakışırsınız. Bazen bırakıp gidecekmişsiniz gibi bir endişeye kapıldığı için sizi bırakıp göndermek istemediğini hissedersiniz elinizi sıkıca kavrayıp tutmasından… Ona güven vermeye çalışırsınız. “Hayır küçük güzel çocuk, ben gitmiyorum, şimdilik buradayım, endişe etme, hep birlikte olacağız” demek istersiniz fakat zaman ilerledikçe buradan ayrılıp gideceğiniz gerçeğiyle yüzleştiğinizde kelimeler dizilir bir bir boğazınızda… Neyi nasıl söylemeniz gerektiğini anlamaya çalışırsınız. Bir şey söyleyemediğiniz halde bu küçük çiçekleri, bu güzel çocukları mutlu kılan şeyi çözmeye çalışırsınız. Çocuklarla birlikte olmanın verdiği mutluluk hiç bitmesin istersiniz. Çocukların yüzü hep gülsün istersiniz.

‘Kırmızı Hayatın Rengi Olsun, Ölümün Değil’ mottosuyla düzenlenen etkinlikte bir araya geldiğimiz sadece bu küçük çocuklar mı etkiledi bizi bu kadar. Kesinlikle hayır. Malatya’daki liselerde gördüğümüz ilgi de bu küçük çiçeklerin ilgisinden az değildi. Gençlerin öğrenme, bilgilenme, araştırma, kısaca kendini tanıma, medeniyetini tanıma konusundaki istek ve çabalarını görmek çok mutlu etti bizleri. Malatya’nın en iyi okullarından birisi olan Battalgazi Sosyal Bilimler Lisesi’nde bir araya geldiğimiz gençlerin aydınlık yüzlerinde geleceği görmenin kıvancını yaşadık. Sanata, edebiyata ilgili olan bu gençlerin başarılarının süreceğine, okuma azmi olan bu gençliğin mutlaka bunun hayırlı sonuçlarıyla karşılaşacaklarına olan inancımız sonsuzdur.

Bu projenin gerçekleşmesinde Malatya Büyükşehir Belediyesi ile İl Milli Eğitim camiasının güzel işbirliğinin önemi de unutulmamalı. Kültürel etkinliklere kapılarını ardına kadar açık tutan, kültür sanat adamlarını bağrına basan, misafirlerini büyük bir sıcakkanlılıkla karşılayan Malatyalıları, kentin yerel yöneticilerini tebrik ediyorum. Güzel işler birlikte olunduğunda güzelleşiyor. “Barış ve Kardeşlik” temasıyla ortaya konan bu projenin başarılı bir şekilde gerçekleşmiş olması, Malatya’nın manevi ikliminin zenginliği ile de ilgili… Sağlam bir toprağa sahip Malatyamız. Zengin, bereketli topraklarında yetişen gençlere uzatılan elin mutlaka onların geleceğini aydınlatacak bir mumu  yakacağı unutulmamalı. Bu mumu yakacak bir el olmanın verdiği huzuru, mutluluğu, iç aydınlığı yaşamak ne güzel bir duygu…

Veda anı geldiğinde asıl yaşamak istemediğimiz o hüzün sardı her yanımızı. Güzel güzel çiçeklerden ayrılmak ne kadar zordu. Muhammed, elini  sıkıca tuttuğu bir arkadaşımıza  “hadi bize gidelim n’olur” derken, siz içinizdeki hüzün dağlarında üşüdüğünüzü hissedersiniz. “Biz okulumuza gidince siz burada bekleyebilecek misiniz” diye soran ya da “ben de sizinle gelebilir miyim” diyen çocuklar bizim çocuklarımız… Onlar bizim geleceğimizi yeşertecek olan çiçekler… Güzel çiçekler. Boynunuza sarılıp size büyük bir sevgi sunduğunda görürsünüz gönül dağarcığınızın nasıl güzelleştiğini… Çocukların yüzü daima gülsün istersiniz. Çiçekler büyüsün, hiç solmasın istersiniz.

 

Şakir Kurtulmuş

Yayın Tarihi: 14 Nisan 2016 Perşembe 16:37 Güncelleme Tarihi: 14 Nisan 2016, 16:37
banner25
YORUM EKLE
YORUMLAR
Tülay Çoşkun
Tülay Çoşkun - 5 yıl Önce

Çok etkileyici bir yazı.Duygulandım.Gerçekten çocuklarla ilgili yapılan etkinlikleri alkışlamak gerekiyor..Tebrikler.

taha yılmaz
taha yılmaz - 5 yıl Önce

Şakir Kurtulmuş hocam çocuklarla ilgili çok güzel ve duygulu bir yazı kaleme almış.Teşekkürler hocam..

banner26