, 24 Mayıs 2017
Komşuluk da sizlere ömür

10008

Komşuluk da sizlere ömür!

Hayatımızı bireyselleştiriyoruz. Apartman dairelerinde, kalabalıklar içinde yalnızlaşıyoruz.

İlgili Yazılar
Çıkmaz sokaklar insana çıkıyordu
Çıkmaz sokaklar insana çıkıyordu!

Şehirlerin isim değiştirip 'kent'e dönüşmesi, sadece bir varlığın isim değiştirmesiyle sınırlı kalmadı asla.
28/06/2011 13:01
Nesneye aşık olduk yağmaladık geleneği
Nesneye aşık olduk, yağmaladık geleneği!

Hepimizin büyüdüğü, hepimizi büyüten bir mahallemiz vardı. Şimdi neye dayanacağız?!
28/02/2012 13:01
Evimiz Çalınmıştır Buradan Başlayalım
Evimiz Çalınmıştır, Buradan Başlayalım

''Ev hakkı madde ile değil doğrudan ve sonuna kadar insan olmanın köküyle ilgilidir ve adalet düşüncesi tam olarak ‘ev’den başlar.'' Yağız Gönüler, Ömer Erdem'in 'Ev Meselesi' başlıklı yazısını alıntıladı.
14/02/2017 10:10
Taşranın ahengi bir yeraltı nehri gibidir
Taşranın ahengi bir yeraltı nehri gibidir!

Mustafa Kutlu’nun ‘Mavi Kuş’undan çalıntıladığımız ‘ahlak risalesi’nde neler diyor Kutlu?
20/03/2012 15:03
Müslümanlar Apartman Yığınlarını Mahalle Zannediyor
Müslümanlar Apartman Yığınlarını ‘Mahalle’ Zannediyor

''Mahalle, kırk haneden oluşur. Kırk kapı komşu birbirine kefildir. Avarız akçası da bu kefaletin senedidir. Bir şehir, mahallelerden oluşur. Şehir inşa edemezsek medeniyet de inşa edemeyiz.'' Lütfi Bergen, 'Şehir Sünnettir' kitabı etrafında Yağız Gönüler'in sorularını cevapladı.
08/11/2016 12:12
Bahçe istiyorum Rabbim bahçe
Bahçe istiyorum Rabbim, bahçe!

Daralan yalnız odalar değil elbette apartman hayatında. Daralan kültürümüz, medeniyetimiz, saadetimiz ve hatta ahlakımız..
24/11/2010 08:08

Günlerden Pazar. Sıradan bir gün benim için. Her sabahki gibi açıp gözlerimi her günki gibi yaşamaya devam ediyorum. Gündelik işlerle telaşımızı halledip eve döndüğümüz vakit kapının önünde bir kamyon gördüm. Yük kamyonu, üst kat komşumuz taşınıyormuş meğer. Ben çok bilmem tanımam. Zira üniversite için 4 yıldır memleketten uzak kalmışım,  bu süre zarfında taşınmışlar üst katımıza. Ve yeni bir göç hazırlığı daha almış onları. Gelen ve gidenler, çeşit çeşit insanlar ve nihayetinde komşular.Komşuluk

Bizden gayrısını düşünme erdemini kaybediyoruz

Bu ev kaçıncı kiracıyı ağırladı bilmiyorum. Kimlerdi gelenler, nasıl insanlardı hiç bilmiyorum. Bir aile, bir süreliğine ikamet etmiş aramızda. Merdivenlerden ağır ağır çıkarken, koşarken, belki düşerken, olmadı balkonda beş çayını yudumlarken karşılaştığımız, selam verdiğimiz, hal hatır sorduğumuz, tuzumuz kalmadığında tuz istediğimiz bir grup insandı hepsi. Geldiler ve gittiler. Komşu oldular. Komşu olduk. Ama komşuluğun gerektirdiklerini yerine getirebildik mi?

Evet, kayboluyoruz yavaş yavaş. İnsanlık olarak addettiğimiz manevi değerlerimizi kaybediyoruz. İlahî olan, ulvî olan yani ahlakî olan yönümüzü yitirmedeyiz. Hayatımızı bireyselleştiriyoruz. Apartman dairelerinde, kalabalıklar içinde yalnızlaşıyoruz. Geniş ailelerden çekirdek aileye geçişle karabetimize konulan mesafeler, komşuluk ilişkilerimizde de mesafenin yakınlığını dinlemeksizin gösterdi kendini. Bizden gayrısını düşünme erdemini kaybediyoruz. Sonra düşüncenin ifadesi hareketi yok edip eylemsizliğe müptela oluyoruz. Ve nihayet yok oluyoruz farkına varmaksızın.

Komşuluk

KomşulukYorgun bedenlere yapılmayan ayranlar için utandım

Çok utandım bugün. Komşunun komşu üzerindeki haklarını teoride bilen ama pratiğe dökemeyen insanlarla birlikte olduğum için, ağzımı açıp tek kelime edemediğim için, bir aile yalnızlığa terk edildiği için, balkonlarda seyre koyulmuş insanlar için, omuz verilmeyen dolaplar, terli, yorgun bedenlere yapılmayan ayranlar, ikram edilmeyen yiyecekler için, çok şey için utandım, yitirdiğimiz değerler için en çok…

Günlerden Pazar. Sıradan bir gündü benim için. Her sabahki gibi açıp gözlerimi her günki gibi yaşamaya devam ediyordum. Bir yük kamyonu gördüm kapımın önünde, masa, sandalye, kanepe, ev eşyaları taşıyan. Bir de insanlar gördüm pencere kenarlarında, ev balkonlarında, yüreklerine dünya yükü binmiş, ama yok, yürekleri dünya yükü altında ezilmiş…

 

Rabia Korucu “nerde kaldı komşuluk” dedi





Yorum
...
Esad Eseoğlu
Doğadan/özümüzden uzaklaştıkça bizler, bizlere ömür olan daha bi'çok şeye şahit olacak galiba bu gözler. Düşüncem bu doğrultuda. Bir önemli 'öz parçası'nı hatırlattınız. Teşekkürler efendim.
21/09/2010, 13:48

İlgili Konular