En Çok Okunanlar
Son Yorumlananlar
Namaz Vakitleri
Not Defteri
Not Defteri
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Vera idin sen Numan Arıman!
Vera idin sen Numan Arıman!
Numan Arıman üniversiteli gençlik arasında çok sevilmiş bir kardeşimizdi. Onu dua ile yad ediyoruz.
Güncelleme: 17:18, 04 Temmuz 2009 Cumartesi

İHH'da tanımıştım!

Çok değil. 3 yıl öncesine dayanıyordu onunla tanışıklığımız.
Bir yaz dönemi, bombalar yağarken Filistin’e, inerken bombalar yüreğe, çocuk yüreğim sığdıramazken bu zulümü, işte tüm bu olayların sonrasında tanıdım o güzel insanı.
Çok değil, bir yaz dönemiydi sadece.
İHH’nın organize ettiği bir yardım çadırında, görevli olarak seçildiğimde, belleğimde çocukça soru yağmurlarıyla oraya doğru ilerliyordum.
Çekingen ve kekeme tavırlarla, çadırı kurmak için orada bulunan iki kişinin önüne dikiliverdim. O an kafamda netleştirmeye çalıştığım kelimeleri toplamaya çalışırken, o iki kişiden birisinin gözlerimin içine baktığını yeni farkedebiliyordum.
Gözlerinin içi o derece parlıyordu ki, kalbimi sarıp sarmalayan o sıcaklık, dilimi bir anda  çözmeye yetmişti.
“Selamun Aleykum ağabey”
Bu tanıdık selamı duyunca gözlerinin daha bir parladığını hissediyordum. 
“Aleykum Selam güzel kardeşim”
Sanki her zamanki verdiğim bu selama, ilk defa cevap olarak bu samimiyette karşılık buluyordum.
Bu karşılıktan sonra dilim çözülüvermiş, olayı anlatmıştım. Beni yanında bulunan ağabeyle tanıştırmış, şu zamana kadar da o ağabeyle sık sık görüşmemize bir vesile olmuştu.

 
O kadar keyifliydim ki sıcak ve samimi insanların arasında bulunmaktan. O gözleri parıldayan ağabey beni o kadar etkilemişti ki. Ve adı dolanınca dilime, ölene dek düşürmeyeceğim o adı dolanınca dilime, yaşattığı kardeşlik dirilecekti tepelerde.

Adını Vera koyduğumuz çocuklar!

Numan Arıman’lar dolaşacaktı meydanlarda. Adını Vera koyduğumuz çocuklar büyütecekti çiçekleri. Ve herkesler aynı türküyü mırıldanacaktı;
          “vera benim… vera benim”
 O tanışıklıktan sonra, bir hafta hep birlikteydik. Dolu dolu bir hafta. Hayatımda unutamayacağım, her zaman gözlerim nemli hatırlayacağım bir hafta.
Çadırda, yanımıza gelen bütün insanlara, Allah Resulü’nün hadis-i şerif’ini anlattı. Şevkle, bıkmadan, usanmadan.
Ve ben de her anlatışına kulak kesildim. Çünkü öyle bir anlatıyordu ki, o hadisi yaşıyor, o hadisle mutlu oluyordu.
Allah rasulü’nün(s.a.v.);
“Yüzlerini görmediğim kardeşlerimi çok özlüyorum”
hadisini her okuduğumda, duyduğumda aklıma onun anlatışı gelir. Ve kalpte derin bir sızı.
O bir hafta bittikten sonra onu bir daha göremeyeceğim korkusu vardı.
Çocuk sayılırdım. Onun gelebileceğini, benim onun yanına gidebileceğimi düşünmüyordum.
Yanımda oturmalıydı ki, her zaman görüşebileyim. Gönüllerin birlikte olabileceğini düşünemiyordum henüz.
Ki görüşebildikte. Uğruyordu yanımıza, yakaladığımda  bırakmıyordum peşini.

Sonra görüşemedik.
Seyrekleşti görüşmelerimiz.
Ve sonra o haber çarptı, sarstı, yıktı, irkitti yüreğimi. Hani şöyle dokunsanız ağlayacak kıvama getirdim kendimi. Konuşasım yoktu, ağlayasım vardı. Susmalıydı artık cadde sesleri. Ağlamalıydım.
Ve bir secde anı boşalttı bütün öfkemi.
O Hakk’a adım adım yürümüştü.
Önemli olan içimizden Numan Arıman’lar çıkartabilmekti.
Sancılı doğumlar yaşatacaktı ama gaye buydu.
Yazasım var. Ancak zihnim yoruldu. Ellerim, hüzünlü mevsimlerin peşinde. Anlatacağım çok şey var. Elbet anlatılacak.
Onu Vera’yla tanıyanlar oldu. Vera’yla samimiyet aşıladı insanlara. Bir de görüp tanışsaydınız.
O bizi bu kadar etkiledi.
Ya Allah Resulü’nü bir tanısaydık?
O zaman ne halde olurduk ?
Sözü uzatasım yok. Dedim ya zihnim yoruldu. Onu Vera’nın içinde bulmak isteyenlere;

vera
Numan Arıman

Numan Arımanhiç söylenmemiş sözler söylemeliyim
el değmemiş,duru sözler sevdiğim için
sevdiğim! şehir giysilerini kıskanır
ve bu yüzden bürünür geceyi
güneş gözlerinden beslenir
ve saçlarını kollar görmek için.
sensizken şehrim,
boş meydanlarında yürüdüm
kalın puntolarla iri laflar ettim
öfkemi saldım iri dişli postallar üzerine.
sevdiğim! vera.. hangi çocuğu okşadın,
ellerinle gülden kokular..
dilinde aşk nameleri,
söylesene vera hangi çocuğun adını andın.
sahi vera en son ne zaman görmüştük sena’yı?
hatırlasana deli kız sana emanet etmişti o bombaları
sevdiğim bak umut kan pıhtısı rengine döndü
ki sen vera, filistin’den geçerken
sakın eteklerini toplama
biraz kan bulaşmış halde çık karşıma
ve sakın unutma
o ilk çocuğumuzdur
asırlardır dillerde olan leyla’dır,
meryem’in suskunluğunda can bulan
gözleri vardı züleyha’nın
henüz düşmeden kirli kelimeler diyarına
bilir misin vera bu kaçıncı çocuk?
bu kaçıncı kertik yüreğe atılan?
eskisi gibi değil.. artık daha da sancılı
sevdiğim özgürlük meydanları budalalardan
geçilmiyorsa
bil ki bu şehirde çocuklar ölüyor
asırlardan uzak ellerini vera..
ellerini bulur ellerim
bir grozni kuşatmasında
dağları görüyor musun vera?
her bir dağa bir çocuğumuzun adını koymuşlar
berat’ım, emin’im, murat’ım
hani omuz omuza vermiştik ya bir namaz kıyamında
hani beraber açmıştık orucumuzu
kimi marmara’da kimi yıldız’da
koş vera koş
ülkemin sürgün yerlerine koş
ağlama deli kız ben ağlarım
seni böyle görmemeli
her okul kapısında türkümüzü söyleyen kızlarımız
ve annelere de söyle ağlamasınlar
ve sakın onlara ölüler demesinler
söylesene vera
çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpece değildir?
öfkemiz taş doğursun vera taş!
yüreğimizi söksün yerinden
bak her tarafta sapanlı ebabiller
ebrehe’nin tankları kan kusturur
şimdi firavunu boğan kızıldeniz’i
ağlama duvarının dibinde görürüm
ki asa değil musa’nın elindeki
çağın sökülmüş kalbidir
bir şubat gecesi kaybettik esrarımızı vera
kendimizi odalarımızda bulduk
postallı korkularımızla
söylesene sevdiğim hangi rengini çaldılar
gökyüzünden
bak zulüm çin seddi’ni aştı
sevdiğim içimizdeki musalardan ne haber vardır?
ibrahimlerden,yusuflardan
yoksa musa’yı kızıldeniz’de yalnız mı bıraktık?
ellerimizle mi verdik ibrahim’i nemrutlara
şimdi hangi kuyudan gelmede yusuf’un sesi?
ki unutma vera
filistin’de yeni doğan çocuklar ilkin annelerinin
göğsüne
sonra da yerdeki taşlara uzanırlar
neredesin eyy ismail’in boğazındaki merhamet?
içimizdeki bu sızıyı kaldır
ya ebabilleri gönder
ya bizi de oraya aldır
ve her taraftan bana yönelir
seni arayan sesim
vera benim.. vera benim..

Ramazan Sercan Somuncu hatırladı, özledi


  • Google'a kaydet
  • digg'e kaydet
  • delicious'a kaydet
  • FriendFeed'de paylas
  • facebook'ta paylas
  • Haberi Paylaş
  • Yazdır
  • Arkadaşıma Gönder
YORUMLAR
özlem
hasret
senin yokluğunda anladım özlem ne demek miş... aradan yıllar da geçse her geçen gün daha da artıyor hasretim sana.
22/07/2011, 22:07
Numan Arıman'ın sesi yankılandı
Mehmet Akdağ
Haberi görünce Numan Arıman'ın sesi kulağıma geldi.

Üniversite tahsili boyunca bir çok kişi ile tanışıyorsunuz. Daha sonra bu bir çok kişi ile uzaklık söz konusu olur. Çalışma hayatı, memlekete dönmeler v.s. Kimini daha sonra tanıyıp tanımadığınız bile müphem bir hal alabiliyor. Eğer sizde bir yankı bırakmamış ise...

Numan Arıman, kendisini tanıyanlar nezdinde herhalde yüzüne yansıyan huzur verici tebessüm ve yine huzur verici ses tonu ile hep hatırda kalacaktır.

Gani gani rahmet!
06/07/2009, 01:24
Hüzünlendirici
Melih Koşucu
Numan abinin adını dahi duymamıştım o vefat edene kadar. Vefatından bir hafta sonraki yıldız Hamidiye Camii'ndeki programa katıldım. Dostları, sevenleri onu güzelce yad ediyorlardı. Ben de epey üzüldüm hakikaten. Ama Numan abi için değil. Kendimiz için. Çünkü böyle bir yiğitten mahrumduk artık. Allah onun mekanını cennet kılsın.
05/07/2009, 08:33

İlgili Konular » Numan Arıman |
dunyabizim.com on Facebook